High-tech utopie, neo-prehistorische samenleving of iets ertussenin?
Waarom zou de (nabije) toekomst eruit zien als een gepasteuriseerde computersimulatie van een nederzetting op de planeet Mars? Altijd uitgevoerd in steriel wit, zilver en blauw, voorzien van in de lucht geprojecteerde computerdata, gemeubileerd met zwevende en naadloze organische vormen van glas en silicone, bestuurd door vriendelijke super-AI’s en nanobots, bewoond door in strakke catsuits gestoken mensfiguren.
Waarom zou de (nabije) toekomst eruit zien als een scenario van schrijfster Ursula K. Le Guin, zoals zij speculeerde in de toekomstroman Always Coming Home (1985), een ‘antropologische studie’ van het Kesh-volk van Californië, lang na het ineenstorten van de westerse beschaving? Welkom in de nieuwe prehistorie, of beter gezegd ‘de posthistorie’, waar mensen zich op de onherkenbare en overwoekerde ruïnes van beton, staal en onvergankelijk plastic hebben ontwikkeld tot Neo-Neanderthalers, nomadische jager-verzamelaars die leven van het land en van wat zij kunnen maken met hun eigen handen en hun eigen spierkracht, desnoods aangevuld met de spierkracht van dieren en planten.
De toekomst is ongewis en zal misschien een combinatie zijn van high-tech en hand-tech, van digital design en traditionele ambacht. Iets dat eenmaal is ontdekt en geleerd, kan immers niet zo maar worden on-ontdekt en ontleerd. Er zijn vele toekomsten mogelijk. Wie weet dienen zij zich allemaal aan, in allerlei varianten op verschillende plekken. De toekomst is meervoud.
English Summary
High-tech utopia, neo-prehistoric society, or something in between? The near future need not be a sterile, Mars-like simulation of sleek, AI-governed settlements. It could equally unfold as Ursula K. Le Guin imagined in her novel Always Coming Home (1985): a post-civilisation world where humans, adapted to overgrown ruins, live as Neo-Neanderthals, nomadic, hands-on, deeply embedded in the living world. More likely still, the future will combine both extremes, blending digital design with traditional craft. Once knowledge is gained, it cannot simply be unlearned, and countless possible futures may emerge simultaneously across different places. The future is plural.
